Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2159 K.2023/4075

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2020 tarihli ve 2019/180 Esas, 2020/108 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/1625 Esas, 2020/1729 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iddianamede anlatılan 4 olaydan hangisinden ya da hangilerinden sorumlu olduğunun kabul edildiği belirtilmeksizin; atılı suça ilişkin ikrarı, tanık beyanları, kriminal raporlar, iletişimin tespiti kayıtları, fiziki takip tutanakları ve evinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler, takip sonucu yapılan üst aramasında ele geçirilen uyuşturucu maddeler göz önüne alındığında atılı suça ilişkin eyleminin sübut bulduğu değerlendirilerek hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş; dosya kapsamında sanığın eylemini birden fazla kez gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde sanığın hangi eylemlerinin sabit kabul edildiği açıklanmadan zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezanın alt sınırından artırım yapılması ile sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanması gerekirken birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sadece hapis cezasının tekerrüre esas gösterilmesi hususları eleştirilip, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumunun gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken; İlk Derece Mahkemesince, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17/11/2020 tarihli ve 2020/1625 Esas, 2020/1729 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Alanya