Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2343 K.2025/8948

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Tebliğname'de sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde yazılı kasten yaralama suçu nedeniyle verildiği ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle uyarlama yargılaması yapılması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de;

sanığın adli sicilinde tekerrüre esas alınan Karacabey (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/25 Esas, 2013/55 Karar sayılı kararının 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesi nedeniyle verildiği ve bu haliyle uzlaşma kapsamına alınan suçlardan olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak hükmün ONANMASINA,