Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2620 K.2023/9621

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ... hakkındaki hükmün onanması, diğer sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2- Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3- Sanığın kullanıcı olduğuna, 4- Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna, İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2- Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3- Sanığın kullanıcı olduğuna, 4- Eksik inceleme ile yeterli delil olmadan karar verildiğine,

5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, 6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2- Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3- Sanığın kullanıcı olduğuna, 4- Eksik inceleme ile yeterli delil olmadan karar verildiğine, 5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, 6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziantep Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapan şahıslara yönelik Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/638 D.

İş sayılı önleme arama kararına istinaden otoban doğu turnikelerinde yapılan çalışmalar neticesinde sanıklardan Orhan yönetimindeki 46 KE 992 plakalı aracın durdurulduğu, aracın sağ ön koltuğundan oturan sanık ...'in tedirgin hareketler sergileyerek telefonla konuşmasından şüphelenilmesi üzerine sanıklar üzerinde ve araçta arama yapıldığı, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, uygulama noktasına 250-300 metre mesafe uzaklıkta bir araçtan yol kenarına siyah poşetin atıldığının görevli polis memurlarınca fark edilmesi üzerine 46 FT 696 plakalı aracın durdurulduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in olduğunun tespit edildiği,

yapılan arama neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak attıkları siyah poşetin ne olduğu sorulduğunda içerisinde esrar maddesi ve hassas terazinin olduğunu, diğer sanıklar Orhan ve Cengiz'in de kendilerine öncülük ettiklerini söylemeleri

üzerine yolun kenarına atılan siyah poşetin alınıp kontrol edildiği ve poşet içerisinde kişisel kullanım miktarı üzerinde esrar maddesi ile hassas terazinin bulunduğu, sanıklar tüm aşamalarda Birecik'e 60-70 civarında kuş satmaya gittiklerini, kuş sayısının çok olması sebebiyle iki araçla gittiklerini, kusçu kahvesinde otururken, uyuşturucu madde kullandıkları için aralarında para toplayarak Hasan Dayı adındaki bir kişiden içmek amacıyla 600,00 TL'ye esrar aldıklarını, Kahramanmaraş'a gittiklerinde kendi aralarında esrarı paylaşacaklarını, ancak Gaziantep otoban gişelerinde polisin kendilerini yakaladığını savundukları,

sanık ...'in ise uyuşturucu madde almak için para vermediğini, diğer sanıkların uyuşturucu madde almak istemelerinden haberinin bile olmadığını, arkadaşı Orhan'ın kuş satmak için Birecik'e kendisiyle birlikte gitmek istemesi üzerine ona yoldaş olduğunu savunduğu, alınan uzmanlık ve ekspertiz raporları, olay yeri tespit tutanağı ve diğer tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve niteliği, uyuşturucu maddenin bulunduğu poşet içerisinde hassas terazinin bulunması,

sanıkların artçı ve öncü olarak 2 araçla gidip öncü artçı olarak telefon görüşmelerinin olduğunun tespit edildiği nazara alınarak sanıkların uyuşturucu maddeyi içmek amacıyla aldıkları yönündeki savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalar olduğu, sanıkların üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği,

hükmün verildiği 23.10.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği, 01.10.2015 ve 23.10.2015 tarihli duruşmalarda davanın sonucuna etkili olacak işlemlerden olan esas hakkında mütalaa verildiği ve sanık müdafiinin hazır bulunmadığı, mazeret bildiriminin de bulunmadığı, duruşmaya gelmediği takdirde duruşmaya yokluğunda devam edilip karar verileceğine dair ihtarat veya tebligat da yapılmadığı gözetilmeden,

yargılamaya sanık müdafiinin yokluğunda devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1- Hükmün verildiği ve sanığın hazır bulunduğu 23.10.2015 tarihli celsede, sanıktan son sözü sorulmadan duruşmanın bitirilip hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin son fıkrasındaki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." emredici hükmüne aykırı hareket edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, sanıklar Cengiz ve Orhan yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ... yönünden Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.