Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3083 K.2023/5230

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2014/331 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2014/331 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yaşı küçük çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması gerektiğine, 2. Serdar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, 3. 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde elde edildiğine, 5. Beraat kararı verilmesi gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın 06.09.2014 tarihinde, 19:00 sıralarında Yıldırım İlçesi, Pilavcı Aralığı Sokakta gizli soruşturmacı kolluk görevlisini yanına çağırarak kolluk görevlisinden aldığı 20 lirayı kardeşi olan diğer sanık ...'a verdiği, Serdar'ın Haydar ve kolluk görevlisinin yanından ayrılıp kısa bir süre sonra geri

gelerek getirdiği esrarı Haydar'ın gizli soruşturmacı kolluk görevlisine verdiği; sanık ...'ın 10.09.2014 tarihinde, 20:00 sıralarında ... Sokakta yanına çağırdığı gizli soruşturmacı kolluk görevlisinden 20,00 lira alarak içinde uyuşturucu esrar olan çıkıyı verdiği, sanıkların savunmalarının ikrara yönelik olduğu, elde edilen istihbari bilgi, olayların gerçekleşme biçimi, ele geçen maddelerin miktarı ve çeşitleri dikkate alındığında sanıkların üzerlerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarih ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık ... ve suç tarihinde 12-15 yaş arasında olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR