Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3089 K.2024/227

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/735 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeniden incelenerek bozulması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikametinde uyuşturucu sattığı istihbari bilgisi üzerine, 29.04.2015 günü Narkotik Suçlar Büro Amirliğine bağlı ekiplerce sanığa ait Ulubatlı Hasan mahallesi 3094 Sokak No:57 sayılı ikamette yapmış oldukları arama sonucunda, ikametin balkon kısmında saksı içerisine ekili vaziyette 10-20 cm boylarında 8 kök esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, sanığın kendi esrar ihtiyacını karşılamak üzere evinde bulunan saksı içine hint keneviri bitkisi ektiğine yönelik savunması, eyleminin tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu,

sanığın geçmişteki hali, dosyaya yansıyan kişilik özellikleri nazara alındığında ilerde suç işlemeyeceğine dair olumlu ve yeterli kanaate varılamadığından hakkında hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Mahkemenin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hükmün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin kısmında kanun maddesinin "52/2" şeklinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR