Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3301 K.2023/11

2- Kenevir ekme

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/330 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile, kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/2006 Esas, 2020/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesi ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçu açısından suç tarihi itibari ile adli para cezasının alt sınırının 1000 gün olmasına rağmen temel gün adli para cezasının 60 gün olarak belirlenmesi eleştirilip yanlış yazılan adli emanet numaralarının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; 1. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, 2. Aynı eylem nedeni ile birden fazla cezaya hükmedildiğine, 3. Sökülü olarak bulunan kenevir bitkilerinin kullanmaya elverişli olmaması nedeni ile sökülen kenevir bitkileri olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mihalıççık ilçesi Kayı mahallesinde bulunan mezarlık alanında ekili vaziyette kenevir bitkisi bulunduğu ihbarı ve tespiti üzerine, söz konusu alana fotokopan yerleştirildiği, sanığın elinde su şişesi ile kenevir bitkilerini suladığının tespit edildiği,

yakalanan sanığın üzerinden net 0.300 gr esrar maddesi, mezarlıktan net 50,2 gram esrar elde edilebilecek dikili halde 197 kök kenevir bitkisi, ev aramasından net 8096 gram esrar elde edilebilecek dikili halde 700 kök kenevir bitkisi, kurutulmaya bırakılmış vaziyette net 127 gram esrar elde edilebilecek kenevir bitkisi, birden fazla maddenin karışım halinde bulunması nedeni ile net esrar miktarı hesaplanamayan 5 gram tütünle karışık esrar ele geçirilmiş, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli dikkate alındığında kişisel kullanım miktarının üzerinde olduğu,

dikili halde, mezarlık içerisinde ve sanığın ikametinin bahçesinde ele geçirilen kenevir

bitkileri ile sanığın ikametinde kurumaya bırakılmış kenevir bitkileri bir arada değerlendirildiğinde sanığın ticaret amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesi ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçu açısından suç tarihi itibari ile adli para cezasının alt sınırının 1000 gün olmasına rağmen temel gün adli para cezasının 60 gün olarak belirlenmesi eleştirilip, yanlış yazılan adli emanet numaraları düzeltilerek İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dikili ve kurutulmaya bırakılmış halde kenevir bitkilerinin ele geçirilmesi nedeniyle eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarını oluşturduğu, mahkemenin kabul ettiği eylemlerde, temel cezanın belirlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/2006 Esas, 2020/471 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2023 tarihinde karar verildi.