Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4895 K.2023/550

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2016 tarihli, 2015/335 Esas ve 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca "eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, "Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu" belirtilerek, beraat hükmünün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın uyuşturucu maddeyi rızası ile teslim ettiği nazara alındığında, aramanın hukuka uygun olduğuna, 2. Eylemin, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğuna, beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde babasının yakalanması amacıyla, sanığa ait iş yerine gidildiğinde, kahvehaneden iş yerine doğru gelen sanığın durdurulduğu, tedirgin davranışlar sergilemesi üzerine yapılan kaba üst yoklamasında montunun cebinde suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği olayda; Cumhuriyet savcısına haber verilmeksizin, 5271 sayılı Kanun'un 116 ila 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış adli arama kararı veya yazılı arama emri olmadan yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin başkaca delil de bulunmadığı gerekçesiyle, sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamından, olay tarihinde sanığın babası...'e ait iş yerine, yakalama kararının infazı için gidildiğinde, Reşit'in bulunamadığı, bir süre sonra yan taraftaki kahvehaneden iş yerine doğru gelen sanığın durdurularak kimliğinin tespit edildiği,

tedirgin davranışları nedeniyle yapılan kaba üst yoklamasında, eşofmanın cebinde şişkinlik görülerek sorulduğunda, rızası ile 16 fişek halinde daralı 5,92 gram kokaini teslim ettiği anlaşılmakla, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 4/A maddesine uygun şekilde durdurulan ve şüphe üzerine aynı madde kapsamında "elle dıştan kontrol" yapılan sanığın, eşofmanının cebinde ele geçen kokainin, hukuka uygun şekilde elde edilmiş maddi delil olarak hükme esas alınması ve yargılamaya devam edilerek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

"uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı arama sonucu ele edildiği ve maddi delil olarak hükme esas alınamayacağı"

kabul edilerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüştür.

V. KARAR