Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/5447 K.2024/435

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra olması nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddenin birinci fıkrası, 1412 sayılı 5271 sayılı Kanun'un 318 ve 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Törekent metro istasyonu çevresinde uyuşturucu madde satışı yapıldığına yönelik alınan istihbari bilgiler üzerine 10.02.2015 günü saat 18:00 sıralarında polis ekiplerince metro istasyonu çevresinde yapılan araştırma sırasında, Törekent dolmuşlarından inen hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma yürütülen tanık İsa'nın sanık ... ile buluşup tokalaştığı, tanık İsa'nın cebinden çıkardığı parayı sanık ...'a uzattığı, sanığın da aldığı parayı sağ arka cebine koyduktan sonra tanık İsa'ya kağıda sarılı bir maddeyi cebinden çıkartarak verdiği, kolluk görevlilerince şahısların yakalandığı,

şahıslara üstlerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda sanık ve tanığın kendi rızaları ile üstlerinde bulunan eroin, 6-mam ve morfin içeren maddeleri kolluk görevlilerine teslim ettikleri olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin eroin olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına,

sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanığın birden çok kere uyuşturucu madde sattığına ilişkin yeterli delil bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün gerekçesinin 5271 sayılı Kanun'un aradığı şartları taşıdığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği;

Hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,