Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/5503 K.2023/169

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/11/2020 tarihli ve 2020/261 Esas, 2020/644 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26/01/2021 tarihli ve 2020/2867 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle

1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, 3. Uyuşturucu madde sattığına dair delil bulunmadığına, ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Mahkûmiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına; beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Suça konu uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında olduğuna, 3. 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesi uyarınca tanık ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanının hükme esas alınamayacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında alınan istihbari bilgide belirtilen hususlar ile uyumlu olarak, sanığın uyuşturucu maddeyi sakladığı değerlendirilen yerde kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçtiği, sanığın bu yerde bulunan uyuşturucu maddeden almak üzere geldiği sırada suç üstü halinde yakalandığı, uyuşturucu madde paketlerinin üzerinde sanığa ait parmak izinin çıkması ve sanığın ikrarı sonucu suça konu uyuşturucu maddelerin sanığa aidiyetinin sabit olduğu; uyuşturucu maddelerin sanığın ikameti dışında ve ikametinden uzak bir yerde ele geçmesi,

paketlenme şekli, niteliği ve miktarı ile sanık hakkında tanzim edilen idrar analiz raporunda uyuşturucu madde tespit edilememesi, sanığın uyuşturucu maddelerin bulunduğu yerde ... ile buluştuğunun ve bu şahsa bir poşet verdiğinin fiziki takip sonucu belirlenmesi, fiziki takibe uygun olarak ...'un üzerinde aynı nitelikte ve aynı şekilde paketlenmiş uyuşturucu maddenin ele geçmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu maddeleri satmak amacıyla bulundurma ve satma eylemlerinin sübut bulduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın; Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarih ve 2020/186 Esas, 2020/310 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 23/12/2019 ve iddianame tarihi 10/06/2020 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle yargılamasının yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Dairemizin 29/03/2022 tarih ve 2021/2908 Esas, 2022/3895 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek temyiz başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanık hakkında 08/06/2020 tarihli eylemi nedeniyle 01/09/2021 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen dosyanın aslı veya onaylı örneği bu dosya içine konularak her iki

dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan "fazla olması halinde" aradaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması", aksi halde "ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Kabul ve uygulamaya göre ise

1. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, 2. Hükümden önce 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR