Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/687 K.2022/1684

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Kararın gerekçe bölümünde sanık hakkında 2313 sayılı Yasanın “23/5-2. maddesi gereğince” alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesine karşın; kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında her ne kadar “alt sınırdan olmak üzere 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına” denilmişse de; 2313 sayılı Yasanın 23. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen hapis cezasının alt sınırı 1 yıl olduğundan, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,