Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6902 K.2023/414

kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/17761 esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.

Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16/02/2015 tarihli ve 2014/9046 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş,

sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 14/12/2015 tarihli ve 2015/3276 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kamu davasının açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21/06/2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/854 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine hükmolunması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkta metamfetamin içeren beyaz renkli katı maddenin ele geçtiği olayda, sanığın ele geçirilen maddeyi içmek için aldığına dair ikrarı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun sübut bulduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında.

16.07.2014 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 19.07.2017 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2018 tarihli ve 2017/465 Esas, 2018/676 Karar sayılı kararı ile söz konusu dava dosyasının, sanığın 11.09.2014 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 25.11.2015 tarihli iddianame ile açılan ve derdest olan Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/491 Esas sayılı dosyası ile bileştirilmesine karar verildiği,

birlikte incelenen Dairemizin 2020/17761 esas sayılı dosyasında sanık hakkında.

20.10.2012 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 12.02.2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/01/2016 tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve Dairemizin 19.01.2023 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu ve sanığın inceleme dışı 16.07.2014 ve 11.09.2014 tarihli eylemlerine ilişkin Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/491 Esas sayılı dosyasının,

birlikte incelenen Dairemizin 2020/17761 esas sayılı dosyasına konu 20.10.2012 tarihli eylemine ilişkin dava dosyası ile bileştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla,

Aralarındaki aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak incelemeye konu suça 07.11.2014 eyleme ilişkin dava dosyasının, birlikte incelenen Dairemizin 2020/17761 esas sayılı dosyasına konu 20.10.2012 tarihli eylemine ilişkin dava dosyası ile bileştirilmesi, tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21/06/2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/854 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,