Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/8044 K.2023/9604

Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesi ile görevli)

SUÇ

Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Düzeltilerek Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 1 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesinin, 08.05.1997 tarihli ve 1996/214 Esas, 1997/105 Karar sayılı kararı ile hükümlünün; "teşekkül halinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma" suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 403 üncü maddesinin beşinci fıkrası, altıncı fıkrası, yedinci fıkrası, 31 inci maddesi ve 33 üncü maddesi uyarınca 12 yıl ağır hapis ve 1.350.000,00 TL(eski) adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul 1 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesinin, 08.05.1997 tarihli ve 1996/214 Esas, 1997/105 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.02.1998 tarihli ve 1997/13559 Esas, 1998/1161 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

C. Devlet Güvenlik Mahkemelerinin kapanması üzerine dosya; İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesine (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) devredilmiş ve 1996/214 Esas, 1997/105 Karar numarasını almıştır.

D. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza Masası'nın 14.08.2015 tarihli 1999/1-125 İlamat No'lu müzekkeresi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) hükümlü lehine yapılan değişiklikler gözönüne alınarak uyarlama yargılaması talebinde bulunulmuştur.

E. Duruşmalı yapılan uyarlama yargılaması neticesinde; İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 1996/214 Esas, 1997/105 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün; "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Uyarlama yargılamasında esasa ilişkin savunmalarının dikkate alınmadığına,

2. Yargıtay aşamasında davanın esastan görülerek beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Hükmün (1) numaralı paragrafında, uygulanacak kanun numarasının "5237" yerine "765" şeklinde yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hükümlü hakkında; "teşekkül halinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma" suçundan 765 sayılı Kanun uyarınca kurulup Dairemizce onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu lehe olan 5237 sayılı Kanun'a göre "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan ek karar ile verilen hükümde eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 1996/214 Esas, 1997/105 Karar sayılı ek kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,