Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11234 K.2024/20547

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/377 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 25 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 51.540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, 4. Parmak izi ve kamera kayıtlarının araştırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Sanıkların 27.06.2019 ve 22.08.2019 tarihli eylemi gerçekleştirdikleri sabit ise de; 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması için müşterek faillerin "aynı yönde" hareket etmeleri ve bir olay üzerinde aynı amaç doğrultusunda üç sanığın da iradelerinin birleşmesi gerektiği anlaşıldığından, tüm dosya kapsamına göre; 27.06.2019 tarihli eylemde hakkındaki yargılama devam ederken 02.10.2020 tarihinde ölen İlhan'ın, sanıklar Ferhat ve Serkan'ın eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen ceza üzerinden aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2. Sanık ... hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/118 Esas, 2001/257 Karar ve 29.05.2002 kesinleşme tarihli, 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alındığının, sanığın adli sicil sabıka kaydı içeriğinden bahsi geçen hükümdeki eylem ile ilgili olarak 21.10.2005 tarihinde Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesi tarafından uyarlama yargılaması yapıldığı ve 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolduğunun anlaşıldığı,

bahsi geçen hükmün gerekçeli karar, kesinleştirme ve infaz evrakının aslı ya da onaylı örneklerinin dosya arasına getirilmediği ve tekerrüre esas alınan hükmün infaz edilip edilmediğinin belirlenemediği anlaşıldığından, bahse konu eksikliğin tamamlanması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının” yapılmaması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,