Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11711 K.2022/10897

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesince 15/02/2018 tarih, 2017/909 esas ve 2018/277 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen durma kararının, itiraz edilmeden 13/03/2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna müracaat edildiği ve Dairemizin 05/11/2018 tarih, 2018/5038 esas ve 2018/7735 sayılı kararı ile "TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendleri uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu" gerekçesiyle mahkemece verilen “durma” kararının bozulmasına karar verildiği,

bu karara dayanılarak, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 23/01/2020 tarih, 2019/91 esas ve 2020/97 sayılı karar ile 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1, 62/1, 53, 58 maddeleri uyarınca verilen "1 yıl 8 ay hapis cezası” belirlenmesine ilişkin hükmün sanık tarafından süresinde istinaf edildiği,

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/04/2021 tarihli, 2020/792 esas ve 2021/501 sayılı kararı ile “Yargıtay'dan verilen bozma kararına uyularak kurulan İlk Derece Mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf ve temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yasa yoluna başvurulabileceği” gerekçesi ile incelemenin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın iadesine karar verilmesinden sonra, dosyanın Dairemize gönderildiği,

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin 05/11/2018 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "durma" kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin,