Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/12872 K.2024/24039

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik inceleme ile karar verildiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Somut delil bulunmadığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın üzerinde çıkan anahtarla arama yapılan ikametteki arama işleminin Cumhuriyet savcısının arama emrine dayandığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/24 Esas, 2018/301 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 8 yıl 4 ay hapis cezasının, sanığın talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli ve 2021/2930 Esas, 2021/2680 Karar sayılı kararı ile kesinleştirme işleminin iptaline karar verildiği ve 06.05.2022 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suç tarihinin ise 29.11.2020 olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesi gereği suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın

adli sicil kaydındaki tekerrüre esas olabilecek diğer mahkûmiyetlerine ilişkin ilam örneklerinin getirtilerek kesinleşme ve infaz tarihleri araştırıldıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.