Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/13212 K.2024/15904

Sanığın temyiz talebi yönünden; Hükmün incelenmesine yer olmadığına dair

Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/714 Esas, 2018/88 Karar sayılı kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.03.2019 tarihli ve 2018/376 Esas, 2019/468 Karar sayılı iade kararı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 23.06.2010 tarihli eylemine ilişkin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Ankara ( Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.06.2011 tarihli ve 2010/1941 Esas, 2011/785 Karar sayılı kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, 15.06.2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından, Ankara (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2013 tarihli ve 2010/1941 Esas,

2011/785 Karar sayılı ek kararı ile "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararını 23.02.2013 tarihinde tamamladığı bildirilmiş olmakla" 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği düşme kararı verildiği, 12.02.2013 tarihli eylemine ilişkin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Ankara (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.06.2011 tarihli ve 2010/1941 Esas, 2011/785 Karar sayılı kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazında işlendiği kabul edilerek.

Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2016/973 Esas, 2017/529 Karar sayılı kararı ile düşme kararı verildiği, ancak.

Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarih, 2016/22- 112 sayılı dosyasının ihbarı üzerine 13.07.2017 tarihli tensiple dosyanın yeniden ele alınarak Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/714 Esas, 2018/88 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.03.2019 tarihli ve 2018/376 Esas, 2019/468 Karar sayılı kararı ile, "Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/714 Esas, 2018/88 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu,

29.03.2013 tarihli düşme kararının da temyiz yasa yoluna tabi olduğu" gerekçesiyle temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın iadesine karar verilmesinden sonra, dosyanın Dairemize gönderildiği,

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, 5235 sayılı Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, ilk derece mahkemesi hükmünün de 30.01.2018 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 272 nci ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğundan, gerekli kararın yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilmesi için, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,