Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1392 K.2024/15964

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarih ve 2021/118 Esas 2021/237 Kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddenin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/1682 Esas, 2021/1572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, evinde bulunan esrar maddesinin kendisine ait olduğunu, kullanmak için bulundurduğunu, ucuza bulduğu için toplu aldığını, daha önce içicilikten ceza aldığı için kendi evinde değil sevgilisi ...'nın evinde uyuşturucu maddeleri sakladığını ve kendisine ait olduğunu ikrar etmiştir. Tanık olarak dinlenen ...'da ele geçirilen uyuşturucu maddenin Ayhan'a ait olduğunu ifade etmiştir.

Sanığın arkadaşının evinde bulunan uyuşturucunun evde rahatlıkla bulunabilecek bir yerde değil bazanın altında valiz ve çanta içerisinde ayrı poşetler içerisinde ele geçmiştir ve ele geçen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olduğu mahkemece değerlendirilmiştir.

Sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak için ucuza aldığı yönündeki beyanı yine mahkemece suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilmiştir.

Mahkemece sanığın sabıkalı geçmişi nedeniyle hakkında 62 nci maddenin uygulanmamasına karar verilmiştir.

Sanığın ikrarının etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği, soruşturma aşamasındaki savunmasında Ali isimli kişiden, sorgu aşamasında İsmail isimli kişiden uyuşturucu madde aldığını söylediği ancak şahısların açık kimlik ve adres bilgilerini açıklayamadığı, isimleri yönünden çelişen beyanlarının etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmaya yönelik olduğu mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ele geçen maddenin kullanma sınırının epey üstünde olduğu, suçun unsurlarının oluştuğu

anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın; tanık ...'nın beyanı dışında delil olmadığı aşamada ...'nın evinde yakalanan suça konu uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu beyan etmek suretiyle, kendi suçunun ortaya çıkmasında hizmet ve yardımı olduğundan, sanığa verilecek cezadan 5237 sayılı Kanun'n 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapılması gerekirken etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka uygun görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/1682 Esas, 2021/1572 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda yukarıda açıklanan hukuka aykırılık sebebiyle; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜ İLE HÜKMÜN BOZULMASINA,

Bozma nedeni, tutuklu kalınan süre ve tutukluluk koşulları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,