Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/13984 K.2024/25720

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, 2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Alt sınırdan orantısız olarak uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle

1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına, 2. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, İlişkindir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı

anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “ 6545 sayılı kanunun 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı kanunun 106/3 maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin ” ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.