Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14212 K.2023/3078

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemininn reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 14 yıl 7 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarih ve 2019/2197 Esas, 2020/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2021 tarihli ve 2020/3471 Esas, 2021/8007 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıdakiler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanığın 01.03.2017, 15.06.2017 tarihindeki uyuşturucu madde satma eylemleri sabit ise de, 17.05.2017 tarihinde sanığın uyuşturucu madde sattığına dair savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında bu tarihte satışın yapıldığı iddia edilen yer nazara alınarak TCK'nın 188/4-b. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/330 Esas, 2021/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin hukuka aykırı yöntemlerle toplandığına, 2. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 3. Sanığın mahkûmiyetine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığına, 4. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozmaya uyularak fiziki takip tutanakları içeriğine göre sanığın 01.03.2017 ve 15.06.2017 tarihlerinde esrar satışı yaptığı kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak elde edildiği ve araştırılması gereken başkaca bir husus bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/330 Esas, 2021/203 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,