Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14391 K.2023/10326

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 21.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2022/3071 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB - 2022/112910 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB - 2022/112910 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, her ne kadar Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas alınan ilam olan Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/817 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle yalnızca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 07.02.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli ve 2020/11421 Soruşturma, 2020/3556 Esas, 2020/2567 sayılı iddianamesi ile Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Şüpheli hakkında, 24.01.2020 tarihli aynı nitelikteki suçu nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2020 tarihli ve 2020/14748 Soruşturma, 2020/4551 Esas, 2020/3371 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/583 Esas, 2020/783 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/282 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yine şüpheli hakkında, 06.02.2020 tarihli aynı nitelikteki suçu nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2020 tarihli ve 2020/25173 Soruşturma, 2020/8679 Esas, 2020/6347 sayılı

iddianamesi ile açılan kamu davasının, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2020 tarihli ve 2020/551 Esas, 2020/337 Karar sayılı birleştirme kararı ile 2020/282 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

D. Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, 21.12.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre, her ne kadar Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas alınan ilam olan Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/817 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle yalnızca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

F. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin altıncı paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine;

"Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/817 Esas, 2019/47 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,