KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/14417 E., 2024/24756 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
A. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ve hükme esas alınamayacağına, 3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.
İlk Derece Mahkemesinin, genel toplum sağlığının oluşturduğu risk ve corona virüs salgını gerekçesiyle, Anayasanın 141/1. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 182/2. ve 289/1.f maddelerine aykırı olarak duruşmaların kapalı yapılmasına karar verdiği anlaşılmakla; sanığın savunmasının alındığı ve hükmün açıklandığı oturumlar da dahil olmak üzere 26.11.2020, 04.02.2021, 26.03.2021, 06.07.2021, 09.11.2021, 17.12.2021 tarihli oturumların açık yerine kapalı yapılmasına karar verilmesi suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/14417, K. 2024/24756, 6 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama