KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/14585 E., 2022/13949 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2022
- Mahkeme
- GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hükümler
- 1- TDST: Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/05/2013
Karar Metni
514 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
tarihli, 2012/694 esas ve 2013/244 sayılı kararı 2- HAGB: Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2014 tarihli, 2014/274 esas ve 2014/427 sayılı kararı 3- Beraat: Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2018 tarihli, 2018/314 esas ve 2018/445 sayılı kararı 4- Mahkûmiyet (İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak): Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 09/01/2020 tarihli, 2018/3899 esas ve 2020/5 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık hakkında, 01/08/2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarih, 2012/694 esas ve 2013/244 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, sanığın yükümlülüklerine uymadığından bahisle Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2014 tarih, 2014/274 esas ve 2014/427 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,
sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ele alınan dosyada, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2018 tarih, 2018/314 esas ve 2018/445 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılmasına karar verilerek, 05/06/2014 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinin "kendisine tebligat yapılacak kimseler gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' şeklinde düzenlendiği,
Sanığın yokluğunda verilen 05/06/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın, anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre yapılan tebliğ evrakında, bilgisine başvurulan ve haber verilen komşunun imzadan imtina hakkı bulunmakta ise de, isimden imtina hakkı bulunmadığı, buna göre, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasında, muhatabın adreste taşındığı yönünde bilgi veren ve haber kağıdının kapıya yapıştırıldığına dair kendisine haber verilen kişinin isim ve imzasının yer almadığı gibi, imzadan çekinme nedeninin de belirtilmediği,
kaldı ki sanığın adresten kalıcı olarak ayrıldığı yönünde bilgi verdiği, bu sebeplerle tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz dilekçesinin 05/06/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/14585, K. 2022/13949, 27 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama