Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14599 K.2023/11072

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 18.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.08.2022 tarihli ve 2022/18266 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113687 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113687 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine konu suçun işlendiği 05.05.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasındaki müeyyidenin üst sınırının 2 yıl olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, bu cihetle sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulandığı ve Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli kararının gerekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında basit yargılama usulü uygulandığından cezasından indirim yapıldığından bahsedildiği halde, hüküm kısmında basit yargılama usulü uygulanmayarak cezadan indirim yapılmamasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 05.05.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarihli ve 2014/1900 Soruşturma, 2014/819 Esas, 2014/452 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle Ödemiş 2.Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Dosyanın devredildiği Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/103 Esas, 2014/101 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teşdiden 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci

maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 23.10.2014 tarihinde kesinleştiği,

C. Sanığın denetim süresi içerisinde 21.03.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;

Dosyanın devredildiği Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/491 Esasına kaydedildiği, basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği, Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 30.09.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 18.11.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle yargılama yapılarak karar verilmesi,

Kabule göre de; 5271 sayılı Kanun'un, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile değişik 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenleme dikkate alındığında;

Sanığın mahkûmiyetine konu suçun işlendiği 05.05.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yaptırımın üst sınırının 2 yıl olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, mahkemece sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulandığı ve Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli kararının gerekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında basit yargılama usulü uygulandığından cezasından indirim yapıldığı belirtildiği halde, hüküm kısmında basit yargılama usulü uygulanmayarak cezadan indirim yapılmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,