Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14670 K.2023/2651

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 22.03.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2018 tarihli ve 2018/45188 Soruşturma, 2018/14752 Esas ve 2018/12109 sayılı iddianamesi ile Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/527 Esas, 2018/936 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, karar 22.11.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

Sanık hakkında, 25.04.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2018 tarihli ve 2018/45238 Soruşturma, 2018/14464 Esas ve 2018/11883 sayılı iddianamesi ile Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/506 Esas, 2018/577 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, karar 07.11.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

B.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2020 tarihli ve 2019/3368 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2020 tarihli ve KYB-2020/25591 sayılı Tebliğnamesi ile, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/527 Esas, 2018/936 Karar sayılı kararı ile Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/506 Esas, 2018/577 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Dairemizin 07.10.2020 tarihli ve 2020/6468 Esas, 2020/5037 Karar sayılı kararı ile,

davaların birleştirilmesine karar verilerek tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle her iki kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Her iki kararın kanun yararına bozulmasından sonra, Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/433 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararı ile davanın Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/214 esas sayılı davası ile birleştirilmesine, yargılamaya Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/214 esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2021 tarihli ve 2021/214 Esas, 2021/643 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık "temyiz hakkını kullanmak istediğini" belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 22.03.2018 tarihinde kolluk güçlerinin yapmış olduğu denetim esnasında cebinde taşıdığı 0,301 gram eroin maddesini kolluk güçlerine teslim ettiği, yine 25.04.2018 tarihinde kolluk güçlerinin yapmış olduğu denetim esnasında üzerinde taşıdığı 0,0702 gram eroin maddesini kolluk güçlerine teslim ettiği, böylelikle sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarını işlediği, eylemlerin zincirleme suç oluşturduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/214 Esas, 2021/643 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/214 Esas, 2021/643 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,