KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/14915 E., 2023/11588 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
835 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
Burhaniye 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/848 Değişik iş sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin
Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/208 Esas ve 2018/388 Karar sayılı dosyasında verilen yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair 20.09.2021 tarihli ek karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.09.2022 tarihli ve 2021/25987 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/127822 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/127822 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.
Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir" şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak,
olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan üye Hakim ... ...'ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda görev alamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Sanık hakkında, 02.01.2018 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/208 Esas, 2018/388 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 16 yıl 4 ay 25 gün hapis ve 37.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,
Bursa Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.02.2019 tarihli ve 2019/395 Esas, 2019/212 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek karar, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/2178 Esas, 2019/4668 Karar sayılı temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün incelenmesine yer olmadığına dair kararı ile kesinleşmiştir.
B. Sanık 12.07.2021 tarihinde mahkemeye dilekçe vererek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, dilekçesine Edremit Devlet Hastanesinin; 22.04.2015 tarihli "uyum bozukluğu" tanısını içeren Epikriz Taburculuk Özetini, 20.08.2014 ve 25.09.2014 tarihli "anksiyete bozukluğu" tanısını içeren Epikriz Taburculuk Özetini eklemiş, Burhaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2018/208 Esas, 2018/388 Karar sayılı ek kararı ile "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" karar verilmiştir.
C. Sanığın "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" ilişkin ek karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 27.10.2021 tarihli ve 2021/848 değişik iş sayılı kararı ile, "itirazın reddine" kesin olarak karar verilmiştir.
D. 5271 sayılı Kanun'un 318 inci maddesinin birinci fıkrasında "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." ve aynı Kanun’un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında "Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz" hükümleri öngörülmüş; böylece aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır. Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve yargılama yapan mahkemede yer alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir.
Mevcut düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerekir.
E. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ilk yargılamada Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/208 Esas, 2018/388 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünü veren heyette üye Hakim olarak bulunan ... ...'ın (216535) yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda görev alamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden "kabulü" yerine "reddine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/14915, K. 2023/11588, 25 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama