Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15709 K.2023/2749

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 18.02.2020 tarih ve 2019/551 Esas, 2020/338 Karar sayılı karar ilamı ile esastan red kararı verildiği, kararın yetki belgesi ile yetkili kılınan Av....'a 25.02.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri

Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresi içerisinde temyiz edilmeyen kararın 25.03.2020 tarihinde kesinleştirildiği, bunun üzerine sanık müdafii tarafından 29.07.2020 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunulduğu, 13.09.2022 tarihinde sanık müdafii tarafından verilen dilekçe ile kesinleştirme işleminin iptalinin istenildiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin talebinin reddedildiği anlaşılmıştır.

Antalya Barosu tarafından 05.04.2018 tarihinde müdafii olarak atanan sanık müdafiinin "Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin" 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Baro tarafından müdafi veya vekil olarak atanan avukat, haklı mazereti halinde görevlendirilmesine ilişkin yazıya dayanarak başka bir avukata yetki verebilir." hükmüne istinaden yalnızca "haklı mazeret halinde" geçerli olmak üzere yetkilendirdiği Av....'a bu yetkilendirmeye dayanılarak yapılan tebliğin usule aykırı olduğu anlaşıldığından eski hale getirme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Sanık ve müdafisinin yokluğunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince verilen ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 18.02.2020 tarihli ve 2019/551 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 17.08.2020, 18.08.2020, 25.08.2020, 23.09.2020 ve 03.10.2020 tarihli dilekçeleri ile sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas,

2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden sanığın temyiz talebi geçerli kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/90 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/551 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılık eleştirilerek ve düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’e yönelik olarak uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde yapılan istihbari nitelikteki duyum üzerine yapılan takipte; kullanmış olduğu aracın uyuşturucuların bulunduğu ikametin önünde park halinde bulunması, eşiyle birlikte bu ikametten çıkarak araca bindiklerinin tespit edilmiş olması,

sonrasında söz konusu ikamette yapılan aramada elde edilen uyuşturucuların miktarı, çeşitliliği ve özellikle uyuşturucu maddelerin elde edildikleri yer, çeşitlilik, uyuşturucular ile uyuşturucuların hemen yanında fermuarlı el çantası içerisinde elde edilmiş paraların miktarı ve cinsi, yine aynı evde çalışır vaziyette elde edilmiş hassas terazi ve ikametten elde edilen esrar paketleri üzerinde sanığa ait parmak izinin ele geçmiş olması,

bununla birlikte özellikle söz konusu uyuşturucular ile aynı evde elde edilen çalışır vaziyetteki hassas terazi üzerinde sanık ...'in parmak izinin ele geçmiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde sanıklar Ahmet ve ...'in birlikte uyuşturucu madde ticareti yaptıkları gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerin temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmadan belirlenmesi hususu eleştirilip, hükümlerin müsadereye ilişkin bölümündeki hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delil değerlendirilmesinin doğru yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Uyuşturucu madde ile bulaşıklı olduğuna ilişkin inceleme bulunmayan hassas terazinin suç konusu uyuşturucu maddelerin bulunduğu odalardan başka bir odada bulunması karşısında, sanığın parmak izi bulunmasına ilişkin savunmasının aksine diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/551 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,