Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/3205 K.2023/11082

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/409 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2019/743 Esas, 2019/761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın beraatine karar vererek hükmün düzeltilerek esastan reddine karar vermiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince sanığın sübut bulan fiilinden dolayı kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olmasına rağmen kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerinin rutin devriyesinde, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Murat'ın araç içerisinde birisiyle konuşup araçtan indiği ve üzerinde suç konusu 2 adet MDMA içeren hapların ele geçirildiği olayda, Murat'ın aşamalarda suça konu 2 adet hapı suça sürüklenen çocuk ...'dan aldığına dair beyanı ve sanığı teşhisi, olay tutanağı, kriminal rapor

ile tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun tanığa sentetik kannabinoid ihtiva eden uyuşturucu maddeleri verdiği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, '' Şüphe üzerine güvenlik görevlilerince yapılan devriye görevi sırasında tanık ...'ün 42 SS 613 plaka suça sürüklenen çocuğa ait araç içerisinde görüşüp konuştukları daha sonra tanığın araçtan inerek, ayrılması üzerine güvenlik görevlilerince uyuşturucu madde almış olabileceği değerlendirilerek tanığın durdurulduğu, üzerinde suç eşyası olup olmadığı sorulduğunda, (2) adet ECSTASY hapı rızası ile teslim ettiği ve uyuşturucu hapları 70 TL karşılığında suça sürüklenen çocuktan satın aldığını söyleyerek teşhiste bulunduğu,

suça sürüklenen çocuğun aracında ve üzerinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçirilemediği, alınan savunmasında ise kesinlikle tanığa uyuşturucu madde hap satmadığını söylediği aşamada, sadece tanığın atfı cürüm niteliğindeki beyanı bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerinde uyuşturucu madde bulunmadığı,

aracında uyuşturucu madde bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde satmak suçunu da kabul etmediği göz önüne alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, şüpheden uzak, yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilmediğinden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,'' gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli ve 2020/14-248 Esas ve 2022/359 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; İlk Derece Mahkemelerince kabul edilen maddi mesele, değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden, bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın beraat kararı verilerek hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verilebileceği anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2019/743 Esas, 2019/761 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,