Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/371 K.2023/10754

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/86 Esas, 2021/225 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/1516 Esas, 2021/1456 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığın kullanıcı olup suça konu uyuşturucu madde ile ilgisinin bulunmadığına, diğer sanık ...'in uyuşturucunun kendisine ait olduğunu beyan ettiğine, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 6. Re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kendi eylemi ile hukuki durumunu ortaya çıkaran sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Sanığın sabıkasız oluşu, suça meyilli davranışlarda bulunmaması ve samimi beyanları birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, 8. Re'sen nazara alınacak bütün hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü motosiklet üzerinde bulunan sanıklardan kolluk görevlilerinin şüphelenip takibe başladıkları, motosikleti Muhammed'in kullandığı, Adnan'ın ise arkada oturduğu, takip sırasında Adnan'ın fırlattığı poşetten daralı 1150 gram sentetik kannobinoid maddesinin ele geçirildiği olayda; sanıklar, önce uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla birlikte aldıklarını, poşeti attıklarını polislerin görmediğini, poşetin yerini kendilerinin polislere gösterdiklerini ileri sürüp; sonrasında ise uyuşturucu maddeden Adnan'ın haberinin olmadığını iddia etmiş iseler de;

fiziki takip tutanağı ve tutanak tanıklarının beyanlarından Adnan'ın poşeti fırlattığının bizzat polisler tarafından görülmesi, sanıkların suçtan kurtulmak ya da daha az ceza almak için aşamalarda sürekli ifade değiştirmeleri, ele geçen uyuşturucu maddenin nevi ve miktarı ile piyasa değeri, aynı motosiklette bulunan ve uzun süredir arkadaş olan sanıklardan birinin elindeki poşette uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini ileri sürmesinin hayatın olağan akışı ile örtüşmemesi ve tüm dosya kapsamından sanıkların suçu fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte işledikleri kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verilip;

sanıkların anlatımlarının suçun ortaya çıkmasına ya da suç ortaklarının durumunun netleşmesine hizmet ve yardım mahiyetinde olmadığı değerlendirilerek sanıklar lehine etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamış; suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman, ele geçen uyuşturucu madde miktarı ile sanıkların kasıtlarının yoğunluğu nazara alınarak sanıklara alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilip, sanıklar lehine takdiri indirim uygulanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/1516 Esas, 2021/1456 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "...5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesine göre infaz edileceğinin sanıklara ayrı ayrı ihtarına,

(ihtar edildi)," ibaresinin çıkarılarak yerine "...ödenmeyen adli para cezasının..." ibaresinden sonra gelmek üzere “...hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,