Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/4620 K.2022/6271

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinin atıfta bulunduğu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesi gereğince yargılama giderlerinin 20,00 TL'den (20,00 TL dahil) az olması halinde sanıktan tahsili yerine Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekiyor ise de, hüküm kesinleşinceye kadar karar tebliği ve kanun yolu posta giderleri gibi yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında sanıktan tahsilinin gerekmesi nazara alınarak, hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Yaşı küçük sanık hakkında hazırlanan farik ve mümeyyiz raporu sebebiyle Adli Tıp gideri olarak hesaplanan bedelin yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, farik ve mümeyyiz raporuna ilişkin ücretin mahsubundan ve Yargıtay bozma ilamı sanık lehine olduğundan bozmadan sonra yapılan yargılama gideri dışında kalan yargılama giderinin sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;