Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/4759 K.2022/10194

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/745 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10/03/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 07/04/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 24/05/2019 tarihli ve 2019/7492 soruşturma, 2019/127 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına,

erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 01/07/2019 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edilerek tedbirin infazı için Isparta Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Şüphelinin 03/08/2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2020 tarihli ve 2019/7492 soruşturma, 2020/889 esas, 2020/696 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3- Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25/09/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/745 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 58/6. maddesi gereğince ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/745 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Mahkemesince ikince defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas gösterilen Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/378 esas, 2018/197 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 07/06/2019 olduğu, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli kararına konu suçun işlenme tarihinin ise 07/04/2019 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan mahkeme kararının kesinleşme tarihinin anılan Mahkemenin suç işlenme tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre Isparta

Ağır Ceza Mahkemesinin 17/11/2011 tarihli ve 2011/261 esas, 2011/314 sayılı kararı ile mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/745 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 07/04/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/745 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, Mahkemesince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarihli ve 2017/378 esas, 2018/197 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 07/06/2019 olduğu,

Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli kararına konu suçun işlenme tarihinin ise 07/04/2019 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan mahkeme kararının kesinleşme tarihinin anılan Mahkemenin suç tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 17/11/2011 tarihli ve 2011/261 esas, 2011/314 sayılı kararı ile mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak, Mahkemece 18/09/2020 tarihli celsede sanığın savunmasının alınmasına yönelik olarak 5271 sayılı CMK’nın 98 ve devamı maddeleri gereğince yakalama emri çıkarılmasına karar verilerek duruşmanın 27/11/2020 gününe ertelendiği, sanığın yakalanması üzerine 22/09/2020 tarihinde Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince savunmasının alındığı, duruşma 27/11/2020 gününe atılı olduğu halde Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesince 25/09/2020 tarihinde celse açılarak sanığın yokluğunda mahkûmiyetine karar verildiği,

sanığın Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezine yaptığı 05/12/2020 tarihli başvurusunda da, duruşma günü olan 27/11/2019 tarihinde mahkemeye gittiğinde ceza almış olduğunu öğrendiğini, savunma hakkının kısıtlandığını belirterek şikayetçi olduğu anlaşıldığından,

sanığın savunması alınmış olsa da, duruşma 27/11/2020 tarihine atılı olduğu halde herhangi bir gerekçe de gösterilmeksizin 25/09/2020 tarihinde re’sen celse açılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.