Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/597 K.2023/8435

: 2. Kenevir ekme

TEMYİZ EDENLER

Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden : Ret; sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hüküm yönünden

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında "kenevir ekme" suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının; 5271 sayılı Kanun’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2021 tarihli ve 2020/222 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararı ile sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1941 Esas, 2021/1294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 3. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Eksik inceleme yapıldığına, 6. Fikri içtima hükümlerine aykırı karar verildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu uyuşturucu maddelerin ihbar üzerine ele geçirilmesi, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği yerin sanığın arazisine olan konumu, sanığın arazisinden söz konusu araziye patika yolların yapılması, sulama hortumunun çekilmesi, olay yerinden elde edilen DNA profilinin sanığın DNA profili ile uyuşması, dikili kök sayısının ve ele geçen esrarın miktarı ile tüm dosya kapsamı birlikte nazara alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına ve ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanık hakkında, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2012 tarihli ve 2020/222 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararı ile “Kenevir Ekme” suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca kurulan “4 yıl 2 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286

ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayanılarak hüküm tesis edilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz kabul edilemeyeceği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yargılamaya yenilik katacak bir işlem veya delilin bulunmaması nedeniyle eksik inceleme yapılmadığı,

2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinde kenevir ekiminin, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreci kapsadığının belirtildiği, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekilmesi ve bitki yetiştikten sonra aynı amaçla kısmen veya bütünüyle sökülmesi ya da koparılması durumunda sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi anlamında "bir fiil" olduğundan söz edilemeyeceğinden hem "kenevir ekme", hem de "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun işlenmiş olacağı,

bu durumda sanık hakkında fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında temyiz itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında "Kenevir Ekme" Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında "Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma" Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebi Yönünden;

Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca "1000 gün" olarak belirlenmesinden sonra, aynı Kanun'un 52 nci

maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında "833 gün" olarak belirtilmesi, ancak sonuç adli para cezasının doğru hesaplanması karşısında bu husus mahallinde Mahkemesince düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Gerekçe bölümünde (B) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1941 Esas, 2021/1294 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.