Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/6441 K.2024/21862

Aralarındaki hukuki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/6326 Esas numarasında kayıtlı dosya ile birlikte incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2019/549 Esas, 2021/378 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı fıkranın son cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun sübutuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanığın akli dengesinin yerinde olmadığına ve cezai ehliyetinin bulunmadığına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında 15.04.2018 ve 19.04.2018 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eylemlerinden dolayı 22.11.2019 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın, 20.11.2018 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı da 08.05.2019 tarihli iddianame ile dava açılarak Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/245 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, sanık müdafiince hükmün istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin

06.12.2021 tarihli ve 2021/1279 Esas, 2021/2568 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği ve bu hükmün de sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2024/6326 Esas sırasında derdest olduğu anlaşılmakla;

Her iki dosyanın suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre aralarında hukuki kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR