Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/6852 K.2024/19562

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/57 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkındaki hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin ihtara yer verilmeksizin sadece "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tümden tahsil edileceğinin..." şeklinde yapılan ihtarın hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi

mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

Sanık hakkındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan "...geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin..." ibaresinden sonra gelmek üzere " ...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına," ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut olayda yapılan çalışmalar kapsamında sanığın bulunduğu aracın görevlilerce durdurulduğu, yapılan aramada araçta uyuşturucu madde ele geçtiği; sanığın tüm aşamalarda, uyuşturucu madde kullandığını ve İstanbul'a ziyaret için gittiğinde ele geçen maddeyi kullanmak amacıyla satın aldığını savunduğu, sanığın soruşturmanın başlangıcından itibaren bu yöndeki beyanlarına rağmen kan veya idrar tahlilinin yaptırılmadığı, İnegöl'de bulunan ikametine dönerken yakalanan sanığın aracında ele geçen

uyuşturucu maddenin miktar itibarıyla kullanım sınırında kaldığı, sanığın savunmasının aksine, ele geçen uyuşturucu maddeyi satacağına veya başkasına vereceğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine dair kararın onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 03.06.2024