Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/6894 K.2023/10308

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2018 tarihli ve 2018/8 Esas, 2018/188 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarih ve 2019/1022 Esas, 2019/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarih ve 2019/1022 Esas, 2019/804 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesii üzerine Dairemizin 09.11.2020 tarihli ve 2020/15006 Esas, 2020/7022 Karar sayılı kararı ile; "... yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

1. Dosya kapsamından; hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık ...’nın, “olay tarihinde yakalandığında, üzerinde ele geçen 0,132 gram esrarı sanıktan karşılıksız olarak temin ettiğine” ilişkin soyut beyanı dışında, üzerine atılı “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanığın, “olay günü birlikte kullandıkları esrarın arta kalanından, istemi üzerine tanık Mustafa’ya karşılıksız olarak verdiğine,” ilişkin ikrara yönelik beyanı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığı halde, sanık hakkında,

TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi, 2. Hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/390 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, 2. Eylemin " kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 3. Etkin pişmanlık nedeniyle daha yüksek oranda indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;

Dosya kapsamında yer alan istihbari raporun, iletişimin tespiti kararı ve tutanaklarının, olay tutanağının, uzmanlık raporunun içerikleri ile hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yapılan tanık Mustafa'nın kollukta müdafii huzurunda alınan beyanı ve sanığın aşamalardaki tevilli savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde tanık Mustafa'nın üzerinde ele geçen 0,132 gram esrarı sanıktan bedelsiz olarak temin ettiği anlaşılmakla, "uyuşturucu madde ticareti yapma" eyleminin sabit olduğu,

temel cezanın, uyuşturucu maddenin miktarına ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre, suç tarihi itibari ile lehe olan 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (7078 sayılı Kanunla yasalaşan) ile yapılan değişiklikten önceki ve 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca alt sınırdan belirlendiği, hakkında yeterli delil bulunmadığı aşamada, beyanı ile kendi suçunu ortaya çıkardığı anlaşıldığından, yardımın niteliği dikkate alınarak 1/2 oranında etkin pişmanlık indirimi uygulandığı,

sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, geçmişi ve cezanın geleceği üzerindeki etkisi göz önüne alınarak takdiri indirim uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, etkin pişmanlık nedeniyle yapılan indirimin oranına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/390 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,