Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/8495 K.2024/17671

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2019/1714 E., 2022/426 K.

SUÇ

Uyuşturucu madde ticareti yapma

TEMYİZ EDENLER

Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2019/60 Esas, 2019/373 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un

53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının hükümde gösterilmemesi,

D. Adli Emanet Memurluğunun 2018/2564 sırasında kayıtlı sanıktan ele geçirilen paranın suçtan elde edildiğine ilişkin delil bulunmaması nedeniyle iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

E. Tekerrüre esas alınan hükmün kararda gösterilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B-C-D-E) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince BOZULMASINA; ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün;

A. Hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

B. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ile ilgili bölümde yer alan “TCK 52" ibaresinin çıkarılarak " yerine 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin eklenmesi,

C. Müsadere ile ilgili bölümde yer alan "...suçtan elde edilen paranın TCK maddesinin 54/4. uyarınca MÜSADERESİNE,” ibaresinin çıkarılarak yerine “Adli Emanet Memurluğunun 2018/2564 sırasında kayıtlı sanıktan ele geçirilen paranın suçtan elde edildiğine ilişkin delil bulunmadığından sanığa İADESİNE,” ibaresinin yazılması,

D. Tekerrüre ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Tekerrür oluşturan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/265 Esas ve 2013/148 Karar sayı ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen 6 yıl hapis cezası nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.