Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/9080 K.2023/10131

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/659 Esas, 2018/598 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar vermiştir.

B.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/480 Esas, 2020/1148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk tarafından yapılan çalışmalarda, yol üzerinde kaputu açık halde duran aracın yanında hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Bilal'in durduğu, aracın içinde hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Ömer ve sanığın olduğu, sanığın araçta görünür yerde duran sigara paketi içindeki

eroini rızaen teslim ettiği, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama kararıyla araçta yapılan aramada arka yolcu koltuğunun altına saklı 1 paket alüminyum folyaya sarılı kağıt içinde eroin ve aracın bagaj kısmında sigara paketi içinde ayrı ayrı 23 adet alüminyum folyoya sarılı kağıt içinde eroin ele geçtiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin mahkûmiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan da ayrı işlem yapıldığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi alınması üzerine kolluk görevlilerinin yaptığı çalışmalarda, sanığın kullanımında olan aracın yol üzerinde görüldüğü, aracın gözle görülür yerinde içinde beyaz kağıda sarılı eroin olan sigara paketini görevlilere verdiği, araçta yapılan aramada sigara paketi içinde alüminyum folyolar içinde ayrı ayrı 23 adet eroin ve arka yolcu koltuğunun altında 1 adet alüminyum folyo içerisinde eroin ele geçtiği, sanıktan ele geçirilen madde miktarı, maddelerin satışa hazır vaziyette araç içerisinde bulunması, yapılan ihbar ve tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin ifadeye yer verilmeksizin yapılan ihtarın hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/480 Esas, 2020/1148 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA;

bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün,

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi ile ilgili kısmında "tahsil edileceği" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,