Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10182 K.2023/7830

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarih, 2013/70 Esas ve 2013/301 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarih, 2013/70 Esas ve 2013/301 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.03.2015 tarihli ve 2015/427 Esas, 2015/4341 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.03.2015 tarihli ve 2015/427 Esas, 2015/4341 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2022 tarih ve 2022/89801 sayılı itirazı üzerine Dairemizin 05.10.2022 tarihli ve 2022/11322 Esas, 2022/10241 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" nedeniyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.03.2015 tarihli ve 2015/427 Esas, 2015/4341 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarih, 2013/70 Esas ve 2013/301 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2023 tarih, 2023/7 Esas ve 2023/63 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.09.2012 tarih ve 2012/712 Değişik İş sayılı kararı ile görevlendirilen gizli soruşturmacılar tarafından yapılan çalışmalar neticesinde; sanığın 11.10.2012 tarihinde 1 gr esrarı gizli soruşturmacıya 20,00 TL karşılığında sattığının, 27.12.2012 tarihli CD görüntü çözüm tutanağı, görüntülerden elde edilen fotoğraflar ve gizli soruşturmacıların 11.10.2012 tarihli olaya ilişkin raporlarından anlaşıldığı, mahkemece alınan savunmasında;

paraya ihtiyacı olduğu suça konu uyuşturucu maddeleri para karşılığında sattığını beyan ettiği olayda, sanığın 11.10.2012 tarihli eylemi nedeniyle "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama" suçunu işlediğinin sabit olduğu ve bu eylemi yönünden mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği ancak sanığın 06.11.2012 ve 08.11.2012 (aynı tarihte iki eylem) tarihli eylemleri yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 E., 2015/135 K. ve 2014/848 E., 2015/136 K. sayılı kararlarında da ifade edildiği üzere;

gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığından, 06.11.2012 ve 08.11.2012 (aynı tarihte iki eylem) tarihli eylemlerinin ayrıca suç oluşturmayacağı ve bu eylemleri yönünden beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR