Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10655 K.2023/8334

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Diyarbakır (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/710 Esas, 2013/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 28.01.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/810 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.06.2020 tarihli 2019/4885 Esas, 2020/2229 Karar sayılı kararı ile, eyleme ilişkin suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı ve paket sayısının fazlalığı, yakalandığı yer ve zaman, yakalanış biçimi, sanığın günlük kullanım miktarının çok üzerinde satışa elverişli paketçikler halinde uyuşturucu madde ile yakalanmış olması,

sanıklardan Ziya’nın kollukta ve yargılama aşamasında, kendisinin ve diğer sanıkların esrar sattığına yönelik beyanları karşısında, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2020 tarihli ve 2020/446 Esas, 2020/532 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

F. Görevsizlik kararı üzerine, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/455 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

G.

Kararın sanık müdafii tarafından süresinde temyizi üzerine, Dairemizin 07.11.2022 tarihli 2022/11674 Esas, 2022/11263 Karar sayılı kararı ile,"28/04/2013 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, uyuşturucu madde kullanan şahısların olduğu anonsu üzerine, devriye gezen ekiplerin adrese intikal ettiği, İnönü Caddesi Urfa Kapı yanında bulunan Burcun içine girildiğinde, pencere bölümü içinde oturan beş şahsın ellerindeki suça konu uyuşturucu maddeleri fişek tabir edilen kağıt parçalarına sararak poşetlediklerinin görülmesi üzerine,

siyah renkli poşette net 123 gr esrar elde edilebilecek net 246 gr tohumlu bitki parçaları, başka bir siyah poşet içinde fişek tabir edilen kağıt parçalarına sarılı satışa hazır halde 33 adet toplam net 100 gr esrar elde edilebilecek net 200 gr tohumlu bitki parçaları, aynı yerde duvar içinde bir adet fişek tabir edilen kağıt parçasına sarılı satışa hazır halde net 3,5 gr esrar elde edilebilecek net 7 gr tohumlu bitki parçalarının ele geçirildiği anlaşılmakla.

Suç tarihinde ele geçen suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, satışa hazır paketler şeklinde ele geçirilmesi, paket sayısının fazlalığı, ele geçiriliş şekli ve dosya içeriğine göre; sanığın eyleminin “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun niteliği yanlış değerlendirilerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi," gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

H. Bozmaya uyularak, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ve 2023/13 Esas, 2023/97 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında lehine olan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin uyarınca hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis ve 4 gün adli para cezasının, kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sonuç olarak hükmedilen 6.000,00 TL adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca takdiren her ay bir taksit olacak şekilde 10 eşit taksitte ödenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın lehine kanun yoluna gidilmesine ve Cumhuriyet savcısının aleyhe temyizinin süre yönünden reddine karar verilmiş olmasına rağmen sanık aleyhine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurularak kararda direnilmediğine, aleyhe bozma yasağına uyulmadığına, suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğuna, şüpheye dayalı mahkûmiyet kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Haber Merkezinden, Sur İlçesi Urfakapı civarında, surların içerisinde uyuşturucu madde kullanan şahısların olduğunun bildirilmesi üzerine İnönü Cad.

Urfa Kapı yanında bulunan burcun içerisine girildiğinde, burcun birinci katında, girişe göre sağ tarafta bulunan pencere bölümünde oturan şüphelilerin ellerinde bulunan esrar maddelerini kağıt parçalarına sararak fişek haline getirdiklerinin görüldüğü, şahısların bulunduğu yerde poşet içerisinde 33 adet fişek tabir edilen toplam 246 gram kubar esrar, 1 adet fişek halinde 7 gram kubar esrar maddesinin ele geçirildiği, Kriminal Polis Laboratuvarına ait ekspertiz raporunda, ele geçirilen maddenin uyuşturucu maddelerden esrarı elde etmeye elverişli hint keneviri bitkisi ve esrar olduğunun tespit edildiği,

suç konusu esrarın, satışa hazır hale getirilmiş 33 paket halinde net 200 gr., ayrı bir poşette net 246 gr. ve duvar arasına gizlenmiş kağıda sarılı net 7 gr. olmak üzere toplamda 453 gr miktarında ele geçirilmesi, paket sayısının fazlalığı, yakalandığı yer ve zaman, yakalanış biçimi, sanığın günlük kullanım miktarının çok üzerinde satışa elverişli paketçikler halinde uyuşturucu madde ile yakalanmış olması,

sanıklardan Ziya’nın kollukta ve yargılama aşamasında, kendisinin ve diğer sanıkların esrar sattığına yönelik beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık hakkında kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına da karar verilmesinin,

B. Adli emanetin 2013/5748 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılmasının ve Adli emanetin 2013/5938 sırasında kayıtlı arta kalan bitki parçaları ile Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin görevsiz mahkemece müsaderesine karar verilmiş olması nedeniyle hükümsüz kaldığı gözetilerek bu hususta 5271 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi gereği yeniden müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ve 2023/13 Esas, 2023/97 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

A. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılması, B. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmınını çıkartılması ve yerine "Adli emanetin 2013/5748 sırasında kayıtlı materyallerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine, Adli emanetin 2013/5938 sırasında kayıtlı arta kalan bitki parçaları ile Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,