Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/11098 K.2024/16589

Erzurum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/669 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 18.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 tarihli ve 2022/14144 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44842 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44842 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede.

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/1754 Esas, 2021/6607 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasında yer alan, "(11) (Ek: 6.12.2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, Erzurum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli kararının 11.10.2019 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 01.09.2020 tarihinde Erzurum

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/638 Esas, 2020/642 Karar sayılı kararına konu suçu işlemiş olduğu ve anılan kararın da 26.01.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Mahkemesince söz konusu dosyadan yapılan ihbar üzerine önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.09.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2019 tarihli ve 2019/2538 Soruşturma, 2019/1221 Esas, 2019/873 sayılı iddianamesi ile Erzurum 2.Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, B.

Yapılan yargılama sonucunda, Erzurum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/139 Esas, 2019/975 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 11.10.2019 tarihinde kesinleştiği, C.

Sanığın denetim süresi içerisinde 01.09.2020 tarihinde işlediği "6136 sayılı Kanun’a aykırılık" suçundan Erzurum 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/638 Esas, 2020/642 Karar sayılı kararı ile mahkûm olduğunun ve kararın 26.01.2021 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine.

Erzurum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.06.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/669 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 18.06.2021 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D.

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasında yer alan, "(11) (Ek: 6.12.2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, Erzurum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli kararının 11.10.2019 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 01.09.2020 tarihinde Erzurum

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/638 Esas, 2020/642 Karar sayılı kararına konu suçu işlemiş olduğu ve anılan kararın da 26.01.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Mahkemesince söz konusu dosyadan yapılan ihbar üzerine önceki hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Aynı gerekçe ile, Erzurum 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2019/299 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararına karşı, Mahkemesince kanun yararına bozma ihbarında bulunulması mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,