Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/601 K.2024/15989

Sanık ve müdafiinin yokluğunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 07.03.2019 tarihli ve 2019/538 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararın, yargılamada görev alan sanık müdafii Av. ... 'e tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı ve sanığın 03.05.2021, 21.12.2021, 16.03.2022, 09.11.2022 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün,

"kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği, dosyada hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresi içinde yapılmış olduğu düşüncesiyle yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Aralarındaki hukuki bağlantı nedeniyle Osmaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2020/287 Esas, 2021/244 Karar sayılı kararına ilişkin Dairemizin 2021/15693 Esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/170 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/209 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya 2015/209 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. B. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.04.2016 tarihli ve 2015/209 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile Osmaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/462 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya 2015/462 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. C.

Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. D.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.04.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/745 Karar sayılı kararı ile, "...10-Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde; a.

Sanık hakkında 28/03/2015 tarihli suç nedeni ile 20/05/2015 tarihinde iddianame düzenlendiği, 27/05/2015 tarihli suç nedeniyle ise 28/03/2015 tarihinde iddianame düzenlendiği anlaşılmakla; birinci suç için iddianame düzenlendikten sonra ikinci suçun işlendiği göz önüne alındığında hukuki kesinti sebebiyle her iki suçtan da ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, b.

27/05/2015 tarihli olayda, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte hareket ettiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan cezadan, TCK'nın 188/5-ilk cümlesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, ..." nedeniyle kararın bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2018 tarihli ve 2017/157 Esas, 2018/531 Karar sayılı kararı ile, Sanığın 28.03.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, Sanığın 27.05.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yeniden uygulanmak suretiyle 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. F.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/538 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. G.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yasal süre geçtikten sonra temyiz ve eski hale getirme talebinde bulunulması nedeniyle eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına, 2. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 28.03.2015 tarihli suç yönünden. Sanığın, uygulama noktasına yapılan kontrolü görünce üzerindeki maddeyi yere attığı, kovalamaca sonunda yakalandığı ve attığı maddenin ele geçirildiği, söz konusu maddenin eroin içerdiğinin tespit edildiği ve miktar itibariyle kullanım sınırlarını aştığı gerekçesiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 27.05.2015 tarihli suç yönünden.

Sanığın, 27.05.2015 tarihinde ise, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ... ve hakkında mahkûmiyet hükmü verilip Dairemizin 2021/15693 Esas numarasına kayıtla temyiz incelemesi yapılan sanık ... ile birlikte gizli soruşturmacılara eroin sattığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 27.05.2015 Tarihli Suç Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi uygulanarak sanığın 18 yıl 9 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra devamla, "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi dikkate alınarak TCK’nın 62. maddesinin tatbiki ile tayin olunan cezasının takdiren 1/6 nispetinde indirilerek 12 YIL 6 AY HAPİS VE 5 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

" yazıldığı anlaşılmış olup aleyhe temiz olmaması nedeniyle bu hususun sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık Hakkında 28.03.2015 Tarihli Suç Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, aşağıdaki husus dışında tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için müşterek faillerin "aynı yönde" hareket etmeleri ve bir olay üzerinde aynı amaç doğrultusunda üç veya daha fazla sanığın iradelerinin birleşmesi gerektiği; somut olayda şartları oluşmamasına rağmen, hüküm fıkrası ve gerekçe arasında çelişki yaratılmak suretiyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 27.05.2015 Tarihli Suç Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/538 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında 28.03.2015 Tarihli Suç Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/538 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi