Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13481 K.2024/24901

İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 191/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/28684 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61953 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61953 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 19/06/2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan yapılan yargılaması sonucunda Çanakkale

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli ve 2022/24, 2022/132 sayılı kararı ile mahkum olduğundan bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 26.01.2017 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve anılan kararın 08.02.2017 tarihinde kesinleştiği, 3 yıllık denetim süresinin 08/02/2020 tarihinde tamamlandığı,

bu halde denetim süresi içerisinde işlenmiş bir suç bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasında, Kabule göre, Adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında 28.12.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2015 tarihli ve 2015/4871 Soruşturma, 2015/1334 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 09.03.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştiği, kararın infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B. Şüphelinin 25.08.2016 tarihinde aynı nev'iden suçu tekrar işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2016 tarihli ve 2015/14871 Soruşturma, 2016/34415 Esas, 2016/2264 sayılı iddianamesi ile İzmir 3. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Yapılan yargılama sonucunda, İzmir

3. Çocuk Mahkemesinin 26.01.2017 tarihli ve 2016/595 Esas, 2017/46 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, 08.02.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, D.

Sanığın 19.06.2020 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine. İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.06.2022 tarihli ve 2022/276 Esas ve 2022/349 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre, 1. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinde yer alan "Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır." düzenleme gereği suça sürüklenen çocuk için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlarda denetim süresi üç yıldır.

Kayden 15.02.1998 doğumlu olan sanığın suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olduğu, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair İzmir

3. Çocuk Mahkemesinin 26.01.2017 tarihli kararın 08.02.2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, buna göre denetim süresinin 08.02.2020 tarihinde sona erdiği, bu tarihten sonra işlenen suçun denetim süresi içinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği, 19.06.2020 tarihinde işlenen suçtan dolayı hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden,

2. Kabule göre de, Suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve kayden 15.02.1998 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme gereğince, anılan maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR