Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13482 K.2024/24900

Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 13.11.2020 tarihli ve 2019/1086 Esas, 2020/2738 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2021/5936 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61872 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61872 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarihli kararı ile "Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/184 esas, 2017/262 karar sayılı ilamı ile verilen hüküm nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/184 esas, 2017/262 sayılı kararının Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/11/2021 tarihli ve 2021/6815 esas, 2021/11515 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2022 tarihli ve 2022/117 esas, 2022/223 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka bir sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Malatya 7. Asliye ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.02.2019 tarihli ve 2018/1115 Esas, 2019/439 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 13.11.2020 tarihli ve 2019/1086 Esas, 2020/2738 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

B. Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli kararı ile Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/184 Esas, 2017/262 Karar sayılı kararı tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2017 tarihli kararının Dairemizin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6815 Esas, 2021/11515 Karar sayılı ilâmı ile kanun yararına bozulmasını

takiben Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2022 tarihli ve 2022/117 esas, 2022/223 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, Anlaşılmıştır.

C. Somut olayda; tekerrüre esas alınan Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2017 tarihli kararının, incelemeye konu Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli kararının kesinleşmesinden sonra kanun yararına bozma yoluyla bozulduğu, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2022 tarihli kararı ile açılan davanın reddine karar verildiği,

sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair 28.02.2019 tarihli ve 2018/1115 Esas, 2019/439 Karar sayılı karar kesinleşikten sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı gibi ortaya çıkan bu durumun ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesinin mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. Kanun yararına bozma istemine konu Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.