Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13569 K.2024/25237

Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34753 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65367 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65367 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2019 tarihli ve 2018/1134 esas, 2019/1617 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 14/02/2020 olduğu,

Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2022 tarihli kararına konu suçun bu tarihten önce 07/09/2019 tarihinde işlenmesi sebebiyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı cihetle, adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 07.09.2019, 30.10.2019, 13.03.2021 ve 05.05.2021 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2021 tarihli ve 2021/14662 Soruşturma, 2021/676 Esas sayılı kararı ile.

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilerek tedbirin infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2022 tarihli ve 2021/14662 Soruşturma, 2022/2597 Esas, 2022/2021 sayılı iddianamesi ile Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.09.2022 tarihli ve 2022/169 Esas, 2022/484 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.09.2022 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin inceleme konusu dosyasında suç tarihinin 07.09.2019, 30.10.2019, 13.03.2021 ve 05.05.2021 olduğu, kendi içerisinde teselsülün 05.05.2021 tarihinde sona erdiği ve suç tarihinin bu tarih olarak kabulü gerektiği, sanığın tekerrüre esas alınan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2018/1134 Esas, 2019/1617 Karar sayılı kararının, 05.05.2021 tarihinden önce 14.02.2020 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün tekerrüre esas alınabileceği değerlendirilmekle, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm Kanun'a uygun olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.