Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13817 K.2023/8280

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 21. Sulh Ceza Mahkemesinin, 17.01.2014 tarihli ve 2013/548 Esas, 2014/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 12.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Bakırköy 54. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2016 tarih, 2014/889 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 20.12.2022 tarih, 2020/16824 Esas, 2022/13573 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde karar verilmesi, tutanak tanıklarının dinlenmesi gerektiği ve basit yargılama usulü uygulanması değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

D. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarih, 2023/60 Esas, 2023/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Esenler Oruç Reis Mah. 544. Sok. ile 543. Sok. kesişiminde bulunan sanık ve temyiz dışı sanıkların yere bir madde atarak kaçtıkları, yere atılan madde alınarak incelendiğinde uyuşturucu maddelerden olduğunun düşünüldüğü, söz konusu açık yeşil renkli bitki parçaları ile ilgili alınan ekspertiz raporunda maddenin uyuşturucu madde içerdiğinin anlaşıldığı bu şekilde daha önce de esrar kullanan sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği kanaatine varılarak açılan kamu davasında öncelikle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş sanığın yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Bozmaya uyulduğu halde; sanık hakkında 05.02.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bakırköy (Kapatılan) 5. Çocuk Mahkemesinin 2011/656 Esas ve 2012/92 Karar sayılı ilamı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 30.03.2012 tarihinde kesinleşmesi ile Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmakla.

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR