KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2023/14677 E., 2024/22845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine, 4. Tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına, İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli nazara alındığında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıdaki dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/40 Esas ve 2016/143 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği ancak; Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/236 Esas ve 2005/181 Karar sayılı kararının UYAP üzerinden görüntülenemediği, ilamın kesinleşme ve infaz bilgilerinin dosya arasında da olmadığı anlaşılmakla sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına esas olan ilamın kesinleşme ve infaz bilgilerini içeren örneğinin
dosya arasına alınmasından sonra ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/14677, K. 2024/22845, 24 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama