Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15355 K.2024/16100

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/612 Esas, 2015/916 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B. Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.04.2022 tarihli ve 2021/3695 Esas, 2022/5409 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık hakkında kenevir yetiştirdiğine ilişkin alınan bilgiler üzerine sanığın, pamuk tarlasında dikili olarak ele geçirilen boyları 10 cm ile 150 cm arasında değişen 102 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre,

sanığın eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/461 Esas, 2022/322 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Manavgat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve itirazın hukuki menfaat yokluğu nedeniyle reddi üzerine 23.10.2022 tarihinde karar kesinleşmiştir.

D. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 15.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/612 Esas, 2015/916 Karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince bozmadan sonra verilecek ceza, bozmadan önce verilen cezadan daha ağır olamayacağından sanığın sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Elde edilen hint keneviri miktarı ve ekmekteki kastı bir arada değerlendirildiğinde atılı eyleminin kullanım sınırında kaldığının kabulü ile hüküm kurulması gerekirken hatalı şekilde hüküm kurulmasının hakkaniyet içermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılarak işlem yapılmadığının tespiti halinde zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılmak üzere mahkemesince Serik Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunması mümkün görülmüştür.

Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen derkenar arama emrinde babaannesi ...'ün ikamet, eklenti, bahçe ve tarlasına yönelik arama kararı bulunmadığı halde, ...'ün evinin ön tarafında bulunan ahır içerisinde ve çevresinde yapılan arama neticesinde 34 kök kenevir bitkisinin hukuka aykırı olarak ele geçirilmişse de, derkenar arama emrine istinaden sanığın evin ön ve arka tarafı ile tarla yanındaki yola bitişik sulama kanalı kenarında otların arasında toplam 68 kök kenevir bitkisinin ele geçirilmesi karşısında, usulüne uygun şekilde yapılan arama neticesinde ele geçirilen kök sayısı dikkate alınmak suretiyle mahkemenin suç vasfının tayinine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka