Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15441 K.2023/9222

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2010 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2011 tarihli ve 2010/387 Esas, 2011/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu ve mükerrerliğe; izinsiz hint keneviri ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

C. Kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/10353 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile;

"1-Kenevir ekme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna

eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

D. Bozma sonrası yapılan yargılamada Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2016/206 Esas, 2017/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası,

5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 29.05.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

E. Sanığın 01.03.2019 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeni ile Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2019 tarihli ve 2020/107 Esas, 2019/206 Karar sayılı dosyasının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/843 Esas, 2021/1228 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

F. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 06.02.2023 tarihli ve 2022/14690 Esas, 2023/658 Karar sayılı kararı ile;

"Hükmün verildiği ve sanığın hazır bulunduğu 18.02.2021 tarihli celsede, sanığa mütalaaya karşı diyecekleri ve son söz hakkı tanınmadan, 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması " nedeni ile bozma kararı verilmiştir. G. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/302 Esas, 2023/525 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kayadibi mevkii dere yatağında ele geçirilen kenevir bitkisinin ve sanığın ikametinde ele geçirilen kenevir bitkisi ve ihbar tutanağı uyarınca şüphelinin savunmasına itibar edilmediği, şüphelinin içmek amacıyla izinsiz olarak kenevir bitkisi ektiği ve ikametinde içmek amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu anlaşılarak açılan kamu davasında sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş, sanığın temyizi ile izinsiz hint keneviri ekme suçuna ilişkin cezanın onanmasına, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden bozma kararı verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş sanığın 01.03.2019 tarihli eyleminin ihbarı ile hüküm açıklanarak mahkûmiyetine karar verilmiştir. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.02.2023 tarihli kararı ile bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR