Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15545 K.2023/11016

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli ve 2014/321 Esas, 2014/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ve kararın 31.05.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. Bursa

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2015/121 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar 31.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 17.05.2015 tarihinde işlediği alkol veya uyuşturucu madde etkisinde araç kullanma suçundan mahkûmiyet kararının 13.11.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bursa

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarih 2015/1029 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. B.

Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 01.03.2023 tarihli ve 2020/18046 Esas, 2023/1623 Karar sayılı kararı ile "Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 maddesinin üçüncü fıkrasının, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması,

1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır. " 04.02.2016 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir. C. Bursa

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/338 Esas, 2023/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kararı ile ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebi ile süre tutum dilekçesi temyiz ettiğine ilişkindir. Sanığın temyiz isteği özetle; karar celsesinde söz alarak, verilen cezaya itiraz ettiğine, talebinin süre tutum talebi olarak değerlendirilmesini ve gerekçeli kararı tebliğ almasına binaen ayrıntılı temyiz dilekçesi sunacağını bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

(İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ) Mahkemece, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği kararın kesinleştiği infaza verildiği, denetimli serbestlik şube müdürlüğünce sanığa davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmiş olduğu buna rağmen sanığın tedavi ve denetimli serbestlik süreci içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı, tedavi ve denetim tedbirini ihlal ettiği sonucuna varılarak ve sanık hakkında ihbar üzerine mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına hükmedilmiş, ihbar üzerine şartları oluşmakla kararın açıklanması,

sanık hakkındaki davada savunmalar ve beyanlar tespit edilmiş olup delil toplama aşamasına geçilmiş olduğundan bu aşamada sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek genel yargılamaya geçilmiş ve bozma ilamı doğrultusunda yapılan değerlendirmede sanığın eylemi sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu halde, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun'un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere.

Sanığın erteleme süresi zarfında; a. Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b.

Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "alkol ve uyuşturucu etkisi altında araç kullanma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR