Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16480 K.2025/1524

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 02.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/11569 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91464 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91464 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; sanığın daha evvel 28.03.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/520 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 03.03.2015 tarihinde kesinleştiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı nazara alındığında,

sanığın incelemeye konu 24.09.2018 tarihli eylemini İstanbul Anadolu 49.Asliye Ceza Mahkemesince zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle,

Mahkemesince "düşme kararı" verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/159 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 24.09.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli ve 2019/51340 Soruşturma, 2019/2075 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın

191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, mercii ve süresinin gösterildiği, erteleme kararının 22.04.2019 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Şüpheli hakkında, 20.04.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturmanın da birleştirilmesine karar verildiği, şüphelinin 20.03.2020 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarihli ve 2019/51340 Soruşturma, 2021/1511 Esas, 2021/1157 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.06.2021 tarihli ve 2021/159 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararı ile, sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli kararının incelenmesinde;

1. Sanık hakkında 28.03.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarihli ve 2014/30226 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2. İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/520 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 03.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 24.09.2018 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan mahkûm edildiğinin kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbar edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/4947 Esas, 2021/704 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/1155 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, davanın, 2023/263 Esas sayılı dosya ile derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddede yer alan;

" (2) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve 191/9. maddesinde yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda; İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli kararı ile sanığın 28.03.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 24.09.2018 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması kanuna aykırı olduğundan, sanığın, incelemeye konu 24.09.2018 tarihli eylemini, zorunlu olarak verilen ve 03.03.2015 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle,

6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 24.09.2018 tarihli eylem nedeniyle, mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verilerek İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği,

20.03.2020 tarihli eylem yönünden ise gereği için İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde ise de;

İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/4947 Esas, 2021/704 Karar sayılı hükmünün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/1155 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemesince, bozmadan sonraki hukuki sürecin araştırılması, davanın derdest olması halinde her iki davanın birleştirilmesi, sanığın tüm eylemlerinin birlikte değerlendirilmek suretiyle, dava konusu eylemlerin, ihlâl, tek suç, zincirleme suç veya bağımsız suç olup olmadığının irdelenmesi,

UYAP üzerinden sanık hakkında aynı suçtan başka soruşturma bulunup bulunmadığının tespiti ile 20.03.2020 tarihli eylem yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceğinin ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,