Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/1799 K.2023/1585

2. Temyiz isteminin reddi (sanık ... hakkında)

1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.01.2022 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2017/472 Esas, 2020/166 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ayrıca sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek ve düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı ek kararı ile, sanık ...'in temyiz süresi geçtikten sonra 03.01.2022 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca süre yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... yönünden 05.01.2022 tarihli ek kararda 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesi kapsamında kanun yoluna başvuru yolunu içeren açıklamaya yer verilmediğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli kararı da gözetilerek sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulü ile; temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinden özetle

1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine,

İlişkindir.

B. Sanık ...'in ek karara yönelik temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın kendisine tebliğ edilmediğine,

2. Temyiz başvurusu süresini kaçırmakta kusuru olmadığına,

3. İnfazın durdurulmasına ve eski hale getirilmesine,

İlişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in kullanmakta olduğu aracı şüphe üzerine kolluk görevlilerinin durdurmak istediği, ancak aracın kaçmaya başladığı, aracın sanık ...'ın oturmakta olduğu sağ ön camından bir poşet atıldığının görüldüğü ve poşette 5F-ADB maddesi, 4 adet cep telefonu ve hassas terazinin bulunduğu, kovalamacadan sonra yakalanan sanık ...'in üzerinde 1.665,00 TL parçalı şekilde para ele geçirildiği, daha sonra sanık ...'ın evinde yapılan aramada da 5F-ADB maddesinin ele geçirildiği, ayrıca araçta çok sayıda kağıt parçası, cep telefonları ve MDMA ele geçtiği olayda; aracın sanık ...'in kullanımında olması, sanıkların polisin dur ihtarına rağmen durmaması ve yakalanmamak için çaba sarf

etmeleri, sanıkların yaya olarak kaçmaya devam etmeleri, sanık ...'ın içerisinde oldukça fazla miktarda ve ayrı ayrı paketlenmiş uyuşturucu maddeler ile üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı olan hassas terazinin bulunduğu bir poşeti aracın camından dışarı atması, sanıkların bu şekilde maddelerden kurtulmaya çalışmaları, yine sanık ...'ın ikametinde araçta ele geçenlerle aynı neviden maddelerin ele geçirilmesi gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayin edilmesi ile sanık ... hakkında daha ağır cezayı içeren ilam yönünden yeterli araştırma yapılmadan, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması eleştirilip, sanıklar hakkındaki hükümlerde adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtar edilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yönünden

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip 30.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde sanık müdafiine tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.01.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz isteminde bulunulduğu,

sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine ilişkin 05.01.2022 tarihli ek karar, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı ve sürelerin vekile yapılan tebligatla başladığı anlaşılmakla, hukuka uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz talebi ve ek karar verildikten sonra yapmış olduğu yerinde görülmeyen eski hale getirme ve infazın durdurulmasına yönelik talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... yönünden verilen ek karara yönelik temyiz talebi yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle 05.01.2022 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi yönünden

Gerekçe bölümünün (B) beninde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.